کشور پرتغال دارای فرهنگی غنی و مردمان آن مهربان و انسان دوست هستند. طبیعت پرتغال سایه روشن های گوناگون، از سرزمین های پست تا بخش های کوهستانی و سواحل گوناگون را در بر میگیرد. مردم پرتغال، مردمی خارجی دوست، آرام و دارای یک غرور ملی سالم هستند. یک خارجی در میان آنها احساس غربت نکرده و در زمانی کوتاه، دوستانی بسیار پیدا میکند. دوستانی دست و دل باز، که هر چه دارند با تو تقسیم میکنند، همین رفتار دلنشین پرتغالیها، موجب شده که خارجی ها پرتغال را مانند خانه ی خود بدانند و در پیشرفت و توسعه ی کشور بکوشند. کودکان در نسلهای مختلف با داستان گالیور و شهر لی لی پوت در کارتونها و کتابها آشنا هستند، بروایت تاریخ ادبیات دکتر لموئل گالیور با یک کشتی پرتغالی به لیسبن آورده شد، که اشاره به لی لی پوت است. اطلاعات عمومی در باره ی پرتغال: حدود دویست میلیون نفر از مردم سیاره ی زمین در کشورهای پرتغال، برزیل، آنگولا، موزامبیک، تیمور شرقی در اندونزی، ماکاو در چین، گوآ در هندوستان، جزایر کاپو وِرده و گینه ی پرتغالی، به گویش پرتغالی سخن میگویند. مرزهای پرتغال از شمال و شرق، هم مرزِ کشور اسپانیاست، غرب پرتغال کناره های اقیانوس اطلس است، جنوبِ پرتغال، سواحل اقیانوس اطلس است که در شمال غربی آفریقا و مراکش است. در قدیم مردم دنیا تصور میکردند که آخرین نقطه ی دنیا در پرتغال در کاپو سَنت وینسنت است و در آنجا دنیا به پایان رسیده و پس از آن غیر از آب چیز دیگری نیست. جمعیت پرتغال : حدود ده میلیون و ششصد هزار نفر و بزرگترین شهرِ آن پایتختِ لیسبُن )لیسبن یعنی نور خوب( با حدود یک میلیون نفر جمعیت است. شهر بزرگ دیگر پُرتو است که در بخش شمالی پرتغال قرار دارد. مساحت پرتغال حدود ۹۲۱۱۷ کیلومتر مربع است. كشور پرتغال شامل ۸ بخش اصلی است، این ۸ بخش، ۱۸ استان هستند باضافه ی ۲ بخش خودگردانی ديگر که در جزاير مادِیرا و آسورِش تقسیم شده اند. در پرتغال مواد غذایی سالم و طبیعی هستند و به جهت خاک حاصلخیزِ این سرزمین، مواد غذایی دارای مزه و بوی خوبی هستند. غذاهای دریایی نیز بخش بزرگی از غذای روزانه را تشکیل میدهند. موضوع جالب دیگر اینکه پرتغال مرکز تولید چوب پنبه در جهان است و از این فرآورده هر سال حدود ده میلیارد چوب پنبه ی بطری به تمام جهان صادر میکند. خاطره: )روزی در فرودگاه لیسبن با یک دانشمند ژاپنی آشنا شدیم که در ایران زندگی میکرد، او که زمینه ی پژوهش هایش در کشاورزی بود، به فارسی با لهجه ای شیرین به ما گفت که کشورهای مختلف سعی کردند چوب پنبه را تولید کنند و موفق شدند، ولی از نظر کیفیت هیچکدام تا به امروز موفق نشدند مانند چوب پنبه ی پرتغال را تولید کنند و این را کارخانه های تولید شراب در تمام دنیا بخوبی میدانند که بهترین مزه و رایحه را فقط با چوب پنبه ی پرتغالی میتوان حفظ کرد(. در ایران نام میوه ی پرتغال مانند کشور پرتغال است و همانطور هم نوشته میشود. به نظر ما هر کس باید حداقل یک بار به پرتغال سفر کند و با این کشور آشنا شود.
آنوشکا لانگنر، ناتاشا لانگنر، همایون خوش گوی